آیا اغلب دچار دلپیچه، نفخ یا تغییر در اجابت مزاج میشوید؟ این علائم میتوانند در بعضی افراد با سندرم روده تحریکپذیر یا IBS مرتبط باشند.
IBS یک اختلال مزمن در تعامل مغز و دستگاه گوارش است که میتواند باعث درد شکم، نفخ و تغییر در دفعات یا شکل مدفوع شود. بعضی افراد بیشتر دچار یبوست، بعضی بیشتر دچار اسهال و برخی نیز دورههای متناوب یبوست و اسهال دارند.

علت IBS معمولاً یک عامل واحد نیست. تغییر در نحوه ارتباط مغز و روده، حساسیت بیشتر روده، تغییرات حرکتی دستگاه گوارش و عوامل دیگری میتوانند در ایجاد علائم نقش داشته باشند.
شدت علائم نیز ممکن است در دورههای مختلف تغییر کند و بعضی عوامل مانند برخی غذاها، تغییرات خواب و فشارهای روانی در بعضی افراد باعث تشدید علائم شوند.
تشخیص سندرم روده تحریکپذیر عمدتاً بر اساس نوع و الگوی علائم، سابقه پزشکی و معاینه انجام میشود.
بسته به سن، علائم و سابقه بیمار، پزشک ممکن است آزمایش خون، آزمایش مدفوع یا بررسیهای دیگری درخواست کند. کولونوسکوپی نیز برای همه مبتلایان به IBS لازم نیست و در صورت وجود اندیکاسیون پزشکی انجام میشود.
درمان IBS برای همه بیماران یکسان نیست و بر اساس علائم غالب و شدت آنها انتخاب میشود.
اصلاح رژیم غذایی، فعالیت بدنی، تنظیم عادات دفع، خواب مناسب، مدیریت استرس و در صورت نیاز درمان دارویی میتوانند به کنترل علائم کمک کنند.
پیدا کردن ارتباط بین غذا و علائم میتواند به کنترل بهتر بیماری کمک کند.

در بیمارانی که یبوست دارند، دریافت مناسب فیبر میتواند به بهبود اجابت مزاج کمک کند. با این حال افزایش ناگهانی یا بیش از حد بعضی منابع فیبر ممکن است نفخ و ناراحتی شکمی را بیشتر کند.
بهتر است میزان فیبر بهتدریج افزایش پیدا کند و نوع و مقدار آن بر اساس تحمل فرد تنظیم شود.
مغز و دستگاه گوارش ارتباط نزدیکی با یکدیگر دارند و فشار روانی یا اضطراب میتوانند در برخی بیماران باعث تشدید علائم IBS شوند.
فعالیت بدنی منظم، خواب کافی و روشهای مناسب مدیریت استرس میتوانند به کنترل علائم کمک کنند. در بعضی بیماران نیز درمانهای روانشناختی یا دارویی با نظر پزشک میتوانند مفید باشند.
عضلات دستگاه گوارش با انقباضهای هماهنگ، محتویات روده را حرکت میدهند. در روده بزرگ، آب و برخی مواد جذب شده و در نهایت مواد باقیمانده به شکل مدفوع دفع میشوند. در IBS ممکن است حرکات روده، حساسیت روده و نحوه پردازش پیامهای عصبی دستگاه گوارش تغییر کند.

اگر حرکت محتویات روده سریعتر باشد، فرصت کمتری برای جذب آب وجود دارد و ممکن است مدفوع شلتر و دفعات دفع بیشتر شود.
اگر حرکت روده کندتر باشد، آب بیشتری جذب میشود و مدفوع میتواند خشکتر و دفع آن دشوارتر شود. بعضی بیماران نیز در دورههای مختلف هر دو حالت را تجربه میکنند.
شناخت الگوی علائم، پیدا کردن عوامل تشدیدکننده و انتخاب برنامه درمانی متناسب با شرایط هر فرد میتواند به کنترل بهتر علائم و بهبود کیفیت زندگی کمک کند.
